Οι μονώσεις ταρατσών στα Βριλήσσια αποτελούν βασική φροντίδα για κάθε κατοικία, καθώς η ταράτσα δέχεται τη μεγαλύτερη καταπόνηση από τη βροχή, τον ήλιο και τις θερμοκρασιακές μεταβολές. Μια σωστή στεγανοποίηση προστατεύει το κτίριο από υγρασία, ρωγμές και θερμικές απώλειες. Οι ειδικοί αναλαμβάνουν πλήρη μελέτη και εφαρμογή μονωτικών συστημάτων. Στον οδηγό καταγράφονται στοιχεία επικοινωνίας, διευθύνσεις και κριτικές χρηστών.
Οι εξειδικευμένοι τεχνικοί εφαρμόζουν συστήματα που συνδυάζουν στεγανοποίηση και θερμομόνωση, ώστε η ταράτσα να παραμένει στεγνή και το εσωτερικό του σπιτιού πιο δροσερό το καλοκαίρι και ζεστό τον χειμώνα. Χρησιμοποιούνται ασφαλτικές μεμβράνες, υγρά πολυουρεθάνης και θερμομονωτικές πλάκες, ανάλογα με την υπάρχουσα κατασκευή και τις κλίσεις απορροής.
Πριν από κάθε εφαρμογή, οι επαγγελματίες πραγματοποιούν αυτοψία για να εντοπίσουν πηγές διαρροής, φθαρμένες παλαιές στρώσεις και σημεία λιμναζόντων υδάτων. Η σωστή προετοιμασία της επιφάνειας εξασφαλίζει την πρόσφυση των νέων υλικών και τη μακροχρόνια αντοχή της μόνωσης.
Η τιμή κυμαίνεται συνήθως από 15 έως 40 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο, ανάλογα με το σύστημα. Στην τιμή περιλαμβάνονται υλικά, προετοιμασία και εργασία. Μια ασφαλτική μεμβράνη κοστίζει λιγότερο από μια πλήρη θερμομόνωση με εξηλασμένη πολυστερίνη.
Για μια συνηθισμένη ταράτσα 50–100 τ.μ. απαιτούνται συνήθως 2 έως 5 εργάσιμες ημέρες. Ο χρόνος εξαρτάται από την κατάσταση των παλαιών στρώσεων και τις καιρικές συνθήκες. Κάθε στρώση αστάρι πρέπει να στεγνώσει πριν την επόμενη.
Μια σωστά τοποθετημένη μόνωση διαρκεί από 10 έως 25 χρόνια, ανάλογα με το υλικό. Οι πολυουρεθανικές μεμβράνες και οι τσιμεντοειδείς επαλείψεις έχουν διαφορετική αντοχή. Συνιστάται περιοδικός έλεγχος κάθε λίγα χρόνια.
Τα σημάδια περιλαμβάνουν λεκέδες υγρασίας στην οροφή, φούσκες στον σοβά και αυξημένους λογαριασμούς θέρμανσης. Αν βλέπετε λίμνες νερού που δεν στεγνώνουν, υπάρχει πρόβλημα κλίσεων. Μια αυτοψία από ειδικούς εντοπίζει την πηγή της διαρροής.
Δεν υπάρχει ενιαία απάντηση, καθώς κάθε ταράτσα έχει διαφορετικές ανάγκες. Για στεγάνωση χρησιμοποιούνται ασφαλτικές μεμβράνες ή υγρά πολυουρεθάνης, ενώ για θερμομόνωση η εξηλασμένη πολυστερίνη. Οι τεχνικοί προτείνουν το κατάλληλο σύστημα μετά από αυτοψία.