Όταν το καλοριφέρ είναι κρύο πάνω και ζεστό κάτω, η αιτία είναι συνήθως η παγίδευση αέρα στο άνω τμήμα του σώματος, που εμποδίζει τη ροή του θερμού νερού. Η εξαέρωση γίνεται με το άνοιγμα της βαλβίδας εξαέρωσης μέχρι να βγει ο αέρας και να αρχίσει να τρέχει νερό σταθερά.
Ο αέρας εισέρχεται στο σύστημα θέρμανσης κατά την αρχική πλήρωση, μετά από επισκευές ή λόγω μικροδιαρροών που επιτρέπουν την είσοδο ατμοσφαιρικού αέρα. Επειδή ο αέρας είναι ελαφρύτερος από το νερό, ανεβαίνει φυσικά προς τα πάνω και παγιδεύεται στο ανώτερο τμήμα του σώματος.
Η παρουσία του αέρα δημιουργεί μια φυσαλίδα που εμποδίζει το θερμό νερό να κυκλοφορήσει σε ολόκληρη την επιφάνεια του καλοριφέρ. Το αποτέλεσμα είναι ότι το κάτω μέρος ζεσταίνεται κανονικά, ενώ το πάνω μέρος παραμένει κρύο ή χλιαρό.
Αγγίζεις το καλοριφέρ με το χέρι σε διάφορα ύψη. Αν το κάτω μέρος είναι ζεστό και το πάνω κρύο, είναι πολύ πιθανό να υπάρχει παγιδευμένος αέρας. Αν ολόκληρο το σώμα είναι κρύο, τότε το πρόβλημα είναι διαφορετικό — μπορεί να είναι κλειστή βάνα, βλάβη στον κυκλοφορητή, χαμηλή πίεση στο σύστημα ή μπλοκαρισμένη θερμοστατική κεφαλή.
Άλλο σημάδι είναι ο θόρυβος: αν ακούς γουργουρητό ή φυσαλίδες μέσα στο σώμα, σημαίνει ότι ο αέρας κινείται μαζί με το νερό.
Το καλοριφέρ λειτουργεί με μειωμένη απόδοση, αφού μόνο το κάτω μέρος του αποδίδει θερμότητα. Αυτό σημαίνει ότι ο λέβητας καίει περισσότερο καύσιμο για να επιτύχει την ίδια θερμοκρασία στον χώρο. Επίσης, η παρουσία διαλυμένου οξυγόνου στο νερό σε συνδυασμό με τις μεταλλικές επιφάνειες μπορεί να προκαλέσει διάβρωση στο εσωτερικό των σωμάτων και των σωληνώσεων. Σε σωστά κλεισμένα συστήματα η διάβρωση είναι περιορισμένη, καθώς το οξυγόνο καταναλώνεται γρήγορα· γίνεται όμως πρόβλημα όταν εισέρχεται συνεχώς νέο νερό ή αέρας λόγω διαρροών.
Η διαδικασία είναι απλή, αλλά απαιτεί προσοχή για να μην προκληθεί πλημμύρα ή εγκαύματα. Ακολουθείς τα παρακάτω βήματα με τη σειρά.
Χρειάζεσαι ένα μικρό κλειδί εξαέρωσης (τετράγωνο ή ειδικό) ή ένα κατσαβίδι με επίπεδη μύτη, ανάλογα με τον τύπο της βαλβίδας. Τοποθετείς από κάτω ένα μικρό δοχείο ή μια πετσέτα για να συλλέξεις το νερό που θα βγει στο τέλος. Επειδή το νερό μπορεί να εκτοξευτεί και πλάγια, όχι μόνο προς τα κάτω, απομάκρυνε από την περιοχή ηλεκτρικές συσκευές, πολύπριζα και ηλεκτρονικά (τηλεόραση, υπολογιστή) και προστάτεψε ξύλινα δάπεδα ή χαλιά με κάποιο αδιάβροχο υλικό.
Πριν ξεκινήσεις, σβήσε τον κυκλοφορητή ή θέσε τον λέβητα εκτός λειτουργίας θέρμανσης και περίμενε 10-15 λεπτά. Έτσι δίνεις χρόνο στις φυσαλίδες αέρα να ανέβουν στα πάνω σημεία των σωμάτων και αποφεύγεις τον κίνδυνο επαφής με πολύ καυτό νερό (το νερό σε σύστημα σε λειτουργία μπορεί να φτάνει τους 60-80°C). Αν τα σώματα έχουν θερμοστατικές κεφαλές, άνοιξέ τες στο μέγιστο πριν την εξαέρωση.
Σε οικιακή εγκατάσταση με πολλά καλοριφέρ, η εξαέρωση δεν γίνεται με τυχαία σειρά. Ξεκινάς από το σώμα που βρίσκεται πιο κοντά στον λέβητα και στο χαμηλότερο σημείο της εγκατάστασης και προχωράς σταδιακά προς τα πιο απομακρυσμένα και υψηλότερα (π.χ. ορόφους από κάτω προς τα πάνω). Έτσι αποφεύγεις να παγιδευτεί ξανά αέρας σε σώματα που έχουν ήδη εξαερωθεί.
Η βαλβίδα βρίσκεται συνήθως στο πάνω άκρο του καλοριφέρ, στην απέναντι πλευρά από τη βάνα εισόδου. Γυρίζεις το κλειδί ή τη βίδα αργά αριστερόστροφα — αρκεί 1/4 έως 1/2 στροφή. Μην βγάλεις τελείως τη βίδα· μόνο χαλάρωσέ την. Αν αφαιρεθεί εντελώς, εκτοξεύεται νερό υπό πίεση και είναι πολύ δύσκολο να επανατοποθετηθεί ενώ το σύστημα είναι γεμάτο.
Θα ακούσεις έναν συριγμό καθώς ο αέρας βγαίνει. Αφήνεις τη βαλβίδα ανοιχτή μέχρι να σταματήσει ο συριγμός και να αρχίσει να τρέχει σταθερά νερό. Μόλις το νερό αρχίσει να βγαίνει χωρίς φυσαλίδες, κλείνεις αμέσως τη βαλβίδα γυρίζοντας δεξιόστροφα — χωρίς υπερβολική δύναμη, για να μη φθαρεί το σπείρωμα.
Στις εγκαταστάσεις θα συναντήσεις τρεις βασικούς τύπους: τη χειροκίνητη βαλβίδα με τετράγωνη κεφαλή που ανοίγει με ειδικό κλειδί, τη χειροκίνητη με βίδα που ανοίγει με κατσαβίδι, και την αυτόματη βαλβίδα εξαέρωσης (auto-vent) που τοποθετείται συνήθως σε υψηλά σημεία του δικτύου και στον συλλέκτη του λεβητοστασίου. Οι αυτόματες δεν χρειάζονται χειρισμό, αλλά πρέπει να ελέγχονται περιοδικά γιατί με τον καιρό μπορεί να μπλοκάρουν από άλατα ή ακαθαρσίες.
Μετά την εξαέρωση, ελέγχεις το μανόμετρο του λέβητα. Σε κρύο σύστημα η πίεση πρέπει να κυμαίνεται περίπου μεταξύ 1 και 1,5 bar· σε ζεστό σύστημα μπορεί φυσιολογικά να φτάσει έως περίπου 2 bar, καθώς το νερό διαστέλλεται. Αν έχει πέσει κάτω από 1 bar, προσθέτεις νερό από τη βάνα πλήρωσης του λέβητα μέχρι να φτάσει στο σωστό επίπεδο. Αν η πίεση ανέβει πάνω από 2,5-3 bar, υπάρχει κίνδυνος να ανοίξει η βαλβίδα ασφαλείας και να εκδηλωθεί διαρροή — σε αυτή την περίπτωση πρέπει να αποστραγγιστεί λίγο νερό από το σύστημα.
Αν δεν αποκαταστήσεις την πίεση, ο λέβητας μπορεί να μπλοκάρει ή να μην ζεσταίνει σωστά. Η ακριβής τιμή πίεσης εξαρτάται και από το ύψος της εγκατάστασης: σε μονοκατοικίες αρκεί συνήθως 1 bar, σε πολυώροφες απαιτείται περισσότερη.
Οι παραπάνω οδηγίες για χειρισμό του λέβητα, μανόμετρου και βάνας πλήρωσης αφορούν αυτόνομα συστήματα θέρμανσης, όπου έχεις πρόσβαση στο δικό σου λεβητάκι μέσα στο διαμέρισμα ή σε χώρο που σε αφορά. Σε κεντρική θέρμανση πολυκατοικίας, ο ένοικος δεν έχει —και δεν πρέπει να έχει— πρόσβαση στον κοινόχρηστο λέβητα ή στο μανόμετρο του λεβητοστασίου. Σε αυτή την περίπτωση, μπορείς να κάνεις μόνο την εξαέρωση των σωμάτων του δικού σου διαμερίσματος. Οποιοδήποτε ζήτημα πίεσης ή πλήρωσης πρέπει να αναφέρεται στον διαχειριστή και να αντιμετωπίζεται από τον συντηρητή της εγκατάστασης.
Σε ορισμένες περιπτώσεις το καλοριφέρ παραμένει κρύο πάνω ακόμα και μετά από σωστή εξαέρωση. Παρακάτω βλέπεις τις πιο συνηθισμένες αιτίες.
Μπορεί να υπάρχει μια συνεχής διαρροή που επιτρέπει την είσοδο αέρα, ή το δοχείο διαστολής του λέβητα να έχει χάσει την πίεσή του. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η εξαέρωση είναι προσωρινή λύση και το πρόβλημα επανέρχεται.
Άλλη πιθανότητα είναι η βαλβίδα του καλοριφέρ (θερμοστατική ή κλασική) να είναι μπλοκαρισμένη ή ελαττωματική. Αν η βάνα δεν ανοίγει πλήρως, το νερό δεν κυκλοφορεί σωστά ακόμα και χωρίς αέρα.
Κλείνεις και ανοίγεις τη βάνα πλήρως. Αν αισθάνεσαι αντίσταση ή η βάνα δεν γυρίζει εύκολα, μπορεί να έχει μπλοκάρει. Σε παλιές βάνες, ο μηχανισμός μπορεί να έχει οξειδωθεί ή να έχουν συσσωρευτεί άλατα από το νερό.
Μερικές φορές, αν αφαιρέσεις τη θερμοστατική κεφαλή και σπρώξεις απαλά τον πείρο της βάνας με το χέρι, μπορείς να την ξεμπλοκάρεις.
Πολλοί νομίζουν ότι αν το καλοριφέρ δεν ζεσταίνει, αρκεί να κάνουν εξαέρωση. Αν όμως το πρόβλημα είναι χαμηλή πίεση νερού στο σύστημα, η εξαέρωση δεν βοηθά — αντίθετα, μπορεί να χειροτερέψει την κατάσταση αν βγάλεις και το λίγο νερό που υπάρχει.
Πρώτα ελέγχεις το μανόμετρο. Αν η ένδειξη είναι κάτω από 1 bar, προσθέτεις νερό. Μετά κάνεις εξαέρωση.
Συνιστάται να γίνεται έλεγχος των σωμάτων στην αρχή κάθε θερμαντικής περιόδου. Στην πράξη, η πραγματική ανάγκη εξαέρωσης ποικίλλει: σε νέες, καλά εγκατεστημένες σωληνώσεις με αυτόματα εξαερωτικά μπορεί να μη χρειαστεί καθόλου παρέμβαση για χρόνια, ενώ σε παλαιότερες εγκαταστάσεις ή σε συστήματα με μικροπροβλήματα μπορεί να χρειάζεται δύο ή τρεις φορές τον χρόνο. Αν η ανάγκη εξαέρωσης γίνεται πολύ συχνή, υπάρχει κάποιο υποκείμενο πρόβλημα που πρέπει να εντοπιστεί.
Αν έχεις κάνει πρόσφατα επισκευή ή αλλαγή καλοριφέρ, ο αέρας εισέρχεται στο σύστημα και συνήθως χρειάζεται εξαέρωση μετά από μερικές μέρες λειτουργίας. Επίσης, σε παλιά συστήματα με μικροδιαρροές, ο αέρας μπορεί να εισέρχεται σταδιακά. Πιο σπάνια, ένα ελαττωματικό αυτόματο εξαερωτικό μπορεί να επιτρέπει την είσοδο αέρα αντί να τον απομακρύνει.
Αυτό δείχνει διαρροή, χαλασμένο αυτόματο εξαερωτικό ή πρόβλημα στο δοχείο διαστολής. Καλείς έναν αδειούχο θερμοϋδραυλικό για να ελέγξει το σύστημα. Η συνεχής εξαέρωση είναι ένδειξη ότι κάτι δεν λειτουργεί σωστά και ότι το σύστημα χάνει νερό ή πίεση.
Σε σύγχρονες εγκαταστάσεις, και ιδίως σε λέβητες υψηλής τεχνολογίας ή σε συστήματα με αντλίες θερμότητας, η συχνή πλήρωση με νερό βρύσης (που είναι πλούσιο σε άλατα και διαλυμένο οξυγόνο) μπορεί μακροπρόθεσμα να προκαλέσει επικαθίσεις και διάβρωση. Όταν χρειάζεται πλήρωση, συνιστάται μικρή ποσότητα και, σε εξειδικευμένες περιπτώσεις, χρήση απιονισμένου νερού ή πρόσθετου αντιδιαβρωτικού — σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή του λέβητα. Η συχνή ανάγκη πλήρωσης (πάνω από μία-δύο φορές τον χρόνο) είναι από μόνη της ένδειξη προβλήματος.
Σε πολυκατοικίες με κεντρική ή ακόμα και με αυτόνομη θέρμανση, μια πλημμύρα από λάθος χειρισμό βαλβίδας ή από αφαίρεση βίδας εξαέρωσης μπορεί να προκαλέσει ζημιά όχι μόνο στο δικό σου διαμέρισμα, αλλά και σε υποκείμενα. Σε τέτοια περίπτωση μπορεί να εγερθεί αστική ευθύνη του ενοίκου έναντι των γειτόνων. Πριν αναλάβεις μόνος σου την εργασία, αξίζει να ελέγξεις αν το ασφαλιστήριο κατοικίας καλύπτει ζημιές από διαρροή νερού σε τρίτους και τι όρους θέτει.
Η εξαέρωση ενός καλοριφέρ είναι μια σχετικά απλή εργασία που μπορείς να κάνεις μόνος σου, αρκεί να ακολουθήσεις τη σωστή διαδικασία —με τον κυκλοφορητή σβηστό, χωρίς να αφαιρέσεις τη βίδα, με προστασία δαπέδου και ηλεκτρικών συσκευών— και να ελέγξεις την πίεση μετά. Αν το πρόβλημα επανέρχεται, αν το καλοριφέρ παραμένει κρύο παρά την εξαέρωση, αν παρατηρείς διαρροές ή αν πρόκειται για κεντρική θέρμανση πολυκατοικίας με ζητήματα στο λεβητοστάσιο, τότε χρειάζεσαι την εκτίμηση ενός αδειούχου θερμοϋδραυλικού για να εντοπίσει την πηγή του προβλήματος.
Η σωστή λειτουργία του συστήματος θέρμανσης εξαρτάται από την τακτική συντήρηση και τον έλεγχο. Η εξαέρωση είναι μέρος αυτής της συντήρησης, αλλά δεν αντικαθιστά τον επαγγελματικό έλεγχο και την ετήσια συντήρηση του λέβητα όταν εμφανίζονται επαναλαμβανόμενα προβλήματα.
Το παρόν άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξατομικευμένη συμβουλή ή επέμβαση αδειούχου θερμοϋδραυλικού εγκαταστάτη. Για επεμβάσεις στον λέβητα, τον κυκλοφορητή, το δοχείο διαστολής ή τις σωληνώσεις, καθώς και σε εγκαταστάσεις κεντρικής θέρμανσης πολυκατοικίας, απευθυνθείτε σε πιστοποιημένο επαγγελματία.