Κάθε φορά που πλησιάζει η περίοδος των δηλώσεων φίλε μου… γίνεται ένας μικρός χαμός. Όλοι τρέχουν να προλάβουν προθεσμίες, να βρουν χαρτιά, αποδείξεις, τιμολόγια, μπλοκάκια. Και μετά έρχεται εκείνο το περίφημο «ισολογισμός». Μόνο η λέξη τρομάζει λίγο. Κι όμως, για τους λογιστές στον Γέρακα, αυτά είναι ψωμοτύρι. Το έχουν φάει με το κουτάλι το πράγμα.
Φαίνεται ότι ο ρόλος τους δεν είναι απλώς να “περνάνε νούμερα”. Όχι, όχι. Είναι να δίνουν σχήμα στο χάος. Να παίρνουν τα οικονομικά μιας επιχείρησης ή ενός ελεύθερου επαγγελματία και να τα μετατρέπουν σε κάτι που βγάζει νόημα. Γιατί χωρίς ισολογισμό… είναι σαν να προσπαθείς να οδηγήσεις με δεμένα μάτια. Δεν ξέρεις αν βγάζεις, αν μπαίνεις μέσα, αν υπάρχει κάτι να φοβάσαι ή να χαίρεσαι.
Οι λογιστές, ειδικά αυτοί που έχουν χρόνια στην πιάτσα, ξέρουν κάθε κόλπο του συστήματος. Από το πώς θα δηλωθεί σωστά ένα έξοδο μέχρι το πώς θα υπολογιστεί ο φόρος χωρίς να γίνει χαζομάρα που θα κοστίσει αργότερα. Και δεν είναι μόνο οι αριθμοί· είναι και η εμπειρία. Αυτή η αίσθηση που λέει «κάτι δεν πάει καλά εδώ, τσέκαρέ το».
Συνήθως, οι άνθρωποι στα λογιστικά γραφεία στον Γέρακα βλέπουν τα πάντα να περνούν από μπροστά τους: επιχειρήσεις, επαγγελματίες, οικογένειες, μικρομάγαζα στην Ευρυτανίας, συνεργεία στην Κλεισθένους, καφετέριες στην πλατεία. Και όλοι έχουν το ίδιο άγχος — «μη γίνει λάθος στη δήλωση». Γιατί, ε, με την εφορία δεν παίζεις. Ένα λάθος και μετά άντε να εξηγείς τι έγινε.
Συχνά παρατηρείται ότι οι λογιστές λειτουργούν και λίγο σαν “μεταφραστές”. Μεταφράζουν τη γλώσσα του κράτους σε ανθρώπινη. Εξηγούν τι σημαίνει “κωδικός 659”, γιατί χρειάζεται μια επιπλέον βεβαίωση, πώς γίνεται η αποτύπωση των εσόδων, και όλα αυτά χωρίς να σε κάνουν να νιώθεις σαν μαθητής σε διαγώνισμα. Κι αυτό είναι μεγάλο ταλέντο.
Κάποιοι λένε ότι χωρίς λογιστή δε γίνεται δουλειά. Κι έχουν δίκιο. Ο ισολογισμός δεν είναι απλά ένα έγγραφο, είναι σαν καθρέφτης της επιχείρησης. Αν είναι θολός, κάτι πάει στραβά. Αν είναι καθαρός, ξέρεις πού βαδίζεις. Και το να φτιάξεις αυτόν τον “καθρέφτη” σωστά, θέλει μυαλό, εμπειρία, και λίγο μεράκι.
Ρίξε μια βόλτα στα λογιστικά γραφεία κοντά στην πλατεία του Γέρακα ένα απόγευμα. Θα δεις φώτα αναμμένα, κόσμο μπαινοβγαίνει με φακέλους, καφέδες πάνω στα γραφεία, χαμόγελα, λίγο άγχος, λίγο νεύρο… και πολλή δουλειά. Εκεί μέσα “χτίζονται” οι ισολογισμοί που κρατούν όρθιες επιχειρήσεις, οι δηλώσεις που γλιτώνουν πρόστιμα και οι μικρές νίκες που δεν φαίνονται, αλλά μετράνε.
Φαίνεται πως οι καλοί λογιστές δεν κρατάνε απλώς τα νούμερα. Κρατάνε σταθερά και την εμπιστοσύνη. Και αυτό – σε εποχές που όλα αλλάζουν τόσο γρήγορα – είναι ανεκτίμητο.